یدک کش. [ ی َ دَ ک ْ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) بهمراه برنده اسب یا وسیله نقلیه دیگررا. آن که یدک کشد. قودکش. جنیبت کش. ماشین یدک کش. کشتی یدک کش ؛ کشتی کوچک که در رودخانه ها و یا قسمتهایی از دریا که آبی تنک و خاکی گیرنده دارد کشتی های بزرگ را هدایت کند تا به گل ننشینند و از راه نگردند. ( یادداشت مؤلف ). || کسی که علاوه بر وظیفه ٔخود مسئولیت و وظیفه دیگری را نیز به عهده دارد....
فرهنگ معین
( ~. کَ یا کِ ) [ تر - فا. ] (ص فا. ) ۱ - آن که افسار یدک را در دست دارد و همراه برد. ۲ - کسی که علاوه بر وظیفة خود مسئولیت وظیفة دیگری را نیز به عهده دارد.
مترادف و متضاد
tug(اسم)
تقلا، کوشش، کشش، زحمت، یدک کش
tow(اسم)
زنجیر، طناب، دوتا، یدک کش، یدک کشی
فرهنگستان زبان و ادب
{tug} [حمل ونقل دریایی] شناوری پرقدرت برای کشیدن و یدک کردن کشتی ها یا کمک به حرکت و جابه جایی آنها در محدودۀ بندر، به ویژه در زمان پهلوگیری یا جدا شدن از اسکله
