تلفظ بین المللی : /jˈadak kˈeʃi/ تلفظ : [j'adak k'eSi]
لغت نامه دهخدا
یدک کشی. [ ی َ دَک ْ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل یدک کش. یدک کشیدن. ( یادداشت مؤلف ). به همراه یا به دنبال بردن اسب سوار اسبی دیگر یا دوچرخه سوار دوچرخه دیگر یا اتومبیل سوار اتومبیل دیگر را. و رجوع به یدک کشیدن شود.
دانشنامه عمومی
یدک کشی یا یدک کشیدن یا بکسل کردن، به روند کشیدنِ یک یا چند وسیلهٔ نقلیه به یکدیگر، به طوری که یک وسیلهٔ نقلیه بتواند در امتداد و پشت یک وسیلهٔ نقلیهٔ دیگر کشیده شود، بدون آن که به نیروی محرکهٔ درونی نیاز داشته باشد.گیره بکسلتجهیزاتترابریبکسل در مواقع خرابی یا از کار افتادگی یک وسیله نقلیه همچون کشتی، اتومبیل، یا حیوانات صورت می پذیرد و معمولاً دو وسیله نقلیه را توسط زنجیر، طناب، نوار، پلت فرم یکپ...
