گوهر. [ گ َ / گُو هََ ] (اِ) گیاهی است که به تازی اذخر گویند. (مؤید الفضلا). رجوع به اذخر شود.
سنگ قیمتی برشدادهشده و پرداختهای که به دلیل زیبایی و استحکام و کمیابی و اندازۀ مناسب برای استفاده در جواهرسازی ارزشمند باشد
(تلفظ: go(w)har) هر کدام از سنگهای قیمتی مانند الماس ، زمرد و یاقوت ، مروارید ؛ (به مجاز) اصل و نسب ، نژاد؛ (به مجاز) نهاد و سرشت ؛ (به مجاز) هر شخص یا چیز و والا و نفیس ؛ (به مجاز) اشک؛ (در قدیم) (به مجاز) هر یک از چهار عنصر (آب ، خاک ، باد ، آتش) ؛ (در عرفان) روح ، نفس ناطقه ، حقیقت انسان کامل و معانی و صفات را گویند .
جوهر، ذات
جواهر، در، گهر، مروارید
اصل، تبار، حسب، نژاد، نسب
۱. اصل، تبار، حسب، نژاد، نسب
۲. جوهر، ذات
۳. جواهر، در، گهر، مروارید