تلفظ بین المللی : /ɡuːzɡˈandam/ تلفظ : [gu:zg'andam]
لغت نامه دهخدا
گوزگندم. [ گ َ / گُو گ َ دُ ] ( اِ مرکب ) بیخ گیاهی است که در نظر چنان نماید که گویا پنج شش دانه گندم است که بر هم چسبیده اند و خوردن آن منع آرزوی خاک خوردن کند. گویند اگر یک کیله از آن را باده رطل عسل و سی رطل آب نیک در هم آمیزند و در ظرفی کرده سر آن را بگیرند درساعت شراب رسیده خوشگوار گردد و آن شراب فربهی آورد و قوت باه دهد، و آن را معرب کرده جوزجندم خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ). رشیدی گوید: و ...
