معانی کلمه : گناه کردن

تلفظ بین المللی : /ɡˈonɑːh kˈardan/ تلفظ :‌ [g'onA:h k'aRdan]

لغت نامه دهخدا

گناه کردن. [ گ ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مرتکب گناه شدن. جرم و عصیان کردن. اِقتراف. اِجترام. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). اِذناب. ارتکاب ؛ گناه و آنچه بدان ماند کردن. اتزار. ( تاج المصادر بیهقی ). جُرم. ( دهار ). اجرام. تجرم. جَلب. حَوب یا حُوب ، حِیابه. حَوبه یا حُوبه. ( منتهی الارب ) : بندگان گناه کنند و خداوندان درگذرند. ( تاریخ بیهقی ).گر نکردستم گناهی بیش از این چون فکندن...

فرهنگ فارسی

( مصدر ) مرتکب گناه شدن ارتکاب جرمی کردن خطا کردن بزه کردن .

معانی کلمه : گناه کردن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات