معانی کلمه : گسارنده

گسارنده. [گ ُ رَ دَ / دِ ] ( نف ) دهنده می. ساقی :
می آورد چون هرچه بد خورده شد
گسارنده می ورا بَرده شد.گسارنده باده و رود و ساز
سیه چشم گلرخ بتان طراز.گسارنده آورد جام بلور
نهادش ابر دست بهرام گور.و رجوع به گساردن شود.

خورنده، نوشنده.

(گُ رَ دِ ) (ص فا. ) ساقی .

( اسم ) طی کننده سپری کننده .