معانی کلمه : گردافکن

تلفظ بین المللی : /ɡardˈɑfakˌan/ تلفظ :‌ [gaRd'Afak,an]

لغت نامه دهخدا

گردافکن. [ گ ُ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) پهلوان زمین زننده. پهلوان. دلیر. شجاع مردافکن. گرداوژن : منم گفت گردافکن و شیرگیرکمند و کمان دارم و گرز و تیر.فردوسی.برآشفت گردافکن تاج بخش ز دنبال هومان برانگیخت رخش.فردوسی.عنان پیچ و گردافکن و گرزدارچو من کس نبیند به گیتی سوار.فردوسی.خسرو شیردل پیلتن دریادست شاه گردافکن لشکرشکن دشمن مال.فرخی.به پنجم پسر باز گردافکنی بود اژدهاکش هژبرافکنی.اسدی.چو جام گیرد بدره ...

فرهنگ عمید

۱. کسی که پهلوانان را بر زمین بزند.
۲. [مجاز] شجاع، دلیر.

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه پهلوانان را بر زمین زند و مغلوب کند پهلوان دلیر شجاع : عنان پیچ و گرد افکن و گرز دار چومن کس نبیند بگیتی سوار .

معانی کلمه : گردافکن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات