معانی کلمه : کان

که آن.
۱. (زمین شناسی ) معدن.
۲. [قدیمی، مجاز] سرچشمه، منبع.

[ په . ] (اِ. ) جایی که از آن فلزات و شبه فلزات استخراج کنند، معدن . ، ~ به گوهر کردن کنایه از: به نوایی رسیدن .

شهر مرکزی آرندیسمان ( گراس ) در فرانسه که ۷۱٠۸٠ تن جمعیت دارد . فلز سازی ساختمان سفاین هوایی نساجی .
مرکزومکان احجاروفلزات وسایرچیزهاکه بطورطبیعی درزیرزمین انباشته شده، معدن
( اسم ) که آن : [ ز صد داستان کان ثنائ تر است همانا که یک داستان باشدی ] . ( مسعود سعد )

/kaan/ پسوندی است: کننده انجام دهنده - کام سقف دهان

[زمین شناسی] ← معدن