کآن . (موصول + ضمیر اشاره ) گاه در رسم خط فارسی «که ٔ»موصول با اسم اشاره ٔ آن یا این یا برخی از حروف اضافه یا ضمایر به صورت کاف تنها درمی آید و با کلمه ٔ پس از خود ترکیب می شود بدینسان : کان ، کاین ، کز، کش ، کت (که آن ، که این ، که از، که اش ، که ات ) : و آن شب تیره کآن ستاره برفت و آمد از آسمان بگوش تراک . خسروانی .از او گر نوشته بمن بر بدیست نگردد بپرهیز کآن ایزدیست . فردوسی .ز توران و از هند و...
