تلفظ بین المللی : /kˈɑseː bˈɑz/ تلفظ : [k'Ase: b'Az]
لغت نامه دهخدا
کاسه باز. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب ) آنکه بازی به کاسه کند از عالم شیشه باز، و آن چنان است که دو کاسه چینی پر از آب کنند و کاسه بازان واژون شده کاسها را بر پشت گذارند و بتحریک سرین آن را بجنبانند و بدوش خود رسانند و قطره ای آب از آن نمیریزد و بمجاز محیل و مکار را گویند. ( آنندراج ) : از حریفان قمار برده بسی کاسه بازی چنین ندیده کسی.میریحیی شیرازی ( از آنندراج ).و رجوع به مجموعه مترادفات ص 127 شود....
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کسی که کاسه بازی کند . ۲ - محیل مکار : [ از حریفان قمار برده بسی کاسه بازی چنین ندیده کسی ] . ( میر یحیی شیرازی )
