واکهٔ باز (انگلیسی: Open vowel) یا واکهٔ افتاده (low vowel) به واکه ای گفته می شود که در تولید آن فاصله میان سطح زبان و کام، حداکثر باشد و در اینصورت، مجرای خروج بازدم، اصطلاحاً «باز» است (مانند , ) به همین منوال، واکه های افراشته (مانند ,) که مجرای خروج هوا به هنگام تولیدشان در تنگترین حالت ممکن قرار دارد، «واکه های بسته» نامیده می شوند.wiki: واکه باز...