در آواشناسی، واکه یا مُصَوّت (حرف صدادار) صدایی در زبان گفتاری است که ویژگی آن به وسیلهٔ وضعیت باز مجرای صوتی شناخته می شود که در آن هیچ فشار هوایی در بالای حنجره ایجاد نمی گردد.همخواناین، در برابر هم خوان (صامت، حرف بی صدا) قرار می گیرد، که ویژگی اش به وسیلهٔ یک انقباض یا بسته شدن در یک یا چند نقطه در مجرای صوتی مشخص می شود. یک واکه هم چنین معمولاً به عنوان هجا شناخته می شود. در تمام زبان ها، واک...
مترادف و متضاد
باصدا، مصوت، واکدار، ≠ همخوان
vowel(اسم)
واکه
فرهنگستان زبان و ادب
{vowel} [زبان شناسی] آوایی که همواره با لرزش تارآواها همراه باشد و در تولید آن مانعی در مسیر جریان هوا ایجاد نشود
متـ . مصوت