تلفظ بین المللی : /nˌeɡɑhdˈɑri kˈardan/ تلفظ : [n,egAhd'ARi k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
نگاه داری کردن. [ ن ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) محافظت کردن. حراست کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). || پرورش دادن. ( ناظم الاطباء ). مواظبت کردن. توجه دقیق به کار بردن. ( فرهنگ فارسی معین ). از چیزی یا کسی مواظبت و نگه داری کردن. دلسوزانه مراقبت کردن. موجبات پرورش و آسایش کسی را فراهم کردن : سمک گفت شما را می باید بودن که اسب گله شاه می آورند، نگاه داری می کنم باشد که به دست توانم آوردن. ( سمک عیار ج 1 ص 13...
