تلفظ بین المللی : /nˈafas mˈotmˌaenˌeː/ تلفظ : [n'afas m'otm,aen,e:]
لغت نامه دهخدا
نفس مطمئنه. [ ن َ س ِ م ُ م َ ءِن ْ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نفس از صفات ذمیمه صاف شده و به اخلاق حمیده متصف گشته به قرب الهی فائزشده به اطمینان رسیده که بدین خطاب مشرف است : یا ایتهاالنفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیةً مرضیة. ( قرآن 28/89 ). ( از غیاث اللغات ). نفس ملکی. ( ناظم الاطباء ). نفس ناطقه را به اعتبار آنکه متحلی به فضایل و خالی از رذایل بود و با مقتضیات شهوات اندر معارضه افتد...
[ویکی فقه] نفس مطمئنّه نفسی است که صاحب آن به عقاید حقّه و ثواب و عقاب اطمینان یافته و آرامش دارد.نفس مطمئنّه معانی مختلفی دارد.معنای اول«نفس مطمئنه» نفسی است که صاحب آن به عقاید حقّه و ثواب و عقاب اطمینان یافته و آرامش دارد، چنان که امیرالمؤمنین (علیه السّلام) در وصف اهل تقوا می فرماید: «فَهُمْ وَالْجَنَّةُ کَمَنْ قَدْ رَآها فَهُمْ فِیها مُنَعَّمُونَ، وَهُمْ وَالنّارُ کَمَنْ قَدْ رَآها فَهُمْ فِی...
