معانی کلمه : نفس

نفس . [ ن ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ نفساء. رجوع به نفساء شود.

نفس . [ ن ُ ف ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ نفساء. رجوع به نفساء شود.

نفس . [ ن ُف ْ ف َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ نفساء. رجوع به نفساء شود.

۱. (زیست‌شناسی) هوایی که در حال تنفس از بینی و دهان به ریه داخل و از آن خارج می‌شود؛ دم.
۲. عمل تنفس.
۳. زمان کوتاه.
⟨ نفس‌ عمیق: نفسی که هوا را به اعماق ریه برساند.
⟨ نفس کشیدن: (مصدر لازم) تنفس کردن؛ دم زدن.

(نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دم ، هوایی که با تنفس وارد ریه می شود. 2 - مهلت ، زمان . ج . انفاس .

(نَ فْ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تن ، جسم . 2 - شخص ، ذات . 3 - جان ، خون . 4 - حقیقت هر چیز. 5 - روح ، روان . ج . نفوس . انفس .

وجود

۱درون ۲آلت مرد

وجود

نفسانیات

تنفس، دم

خود، خویش، ذات

تن، جسد، کالبد

آن، لحظه، لمحه

آه، نسمت، نسمه

۱. آن، لحظه، لمحه
۲. آه، نسمت، نسمه
۳. تنفس، دم

۱. خود، خویش، ذات
۲. تن، جسد، کالبد
۳. وجود
۴. نفسانیات