تلفظ بین المللی : /nˈazar bˈastan/ تلفظ : [n'azaR b'astan]
لغت نامه دهخدا
نظر بستن. [ ن َ ظَ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) چشم بستن. ازتماشا کردن و دیدن پرهیز و امساک کردن : ز پرهیزگاری که بود اوستادنظر بست هرگه که او رخ گشاد.نظامی.گویند نظر چرا نبستی تا مشغله و خطر نباشد.سعدی. || نظر بستن بر چیزی. بدان خیره شدن. در آن نگریستن. بدان چشم دوختن : دست چون حلقه فتراک بر او تنگ شودچشم شوخ تو به صیدی که نظر می بندد.صائب ( آنندراج ).|| نظر بستن در چیزی. در آن خیره ماندن. محو تماشای آن...
