نشست و برخاست کوتاه ویژگی ای است که هواگرد دارندهٔ آن (که به آن STOL می گویند) قادر به فرود آمدن یا برخاستن از باندهای کوتاه است. STOL بودن هواگرد بر اساس طول باند مورد نیاز برای فرود یا برخاست و بر اساس آنی که بیشتر است تعیین می شود. تعریف دقیق پذیرفته شده ای برای این نوع هواگردها وجود ندارد، اما اغلب اینگونه تعریف می شود که هواگردی است که در برخاست فقط ۱۰۰۰ پا (۳۰۵ متر) باند برای پاک کردن ۵۰ پا...
فرهنگستان زبان و ادب
{short take off and landing} [حمل ونقل هوایی] توانایی آن دسته از هواپیماها که در مسافت های کوتاه امکان نشست وبرخاست داشته باشند
اختـ . نوبک STOL
