میرکة. [ رَ ک َ ] (ع اِ) بالشچه ٔ پیش پالان که چون سوار مانده گردد پای خود را بر آن گذارد. (منتهی الارب ، ماده ٔ ورک ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
میرکه . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از بخش گوران شهرستان شاه آباد، واقع در 24 هزارگزی شمال خاوری گهواره با 100 تن سکنه . آب آن از سراب و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5)....
فرهنگ فارسی
بالشچه پیش پالان که چون سوار مانده گردد پای خود را بر آن گذارند
