تلفظ بین المللی : /mˈuːm ˈaːiːˌin/ تلفظ : [m'u:m 'a:i:,in]
لغت نامه دهخدا
( موم آیین ) موم آیین. ( ص مرکب ) به آئین موم. چون موم. || ( اِ مرکب ) صاحب جهانگیری گوید نام مومیایی است و گویند در نزدیکی غاری که مومیایی از آن حاصل می شود دهی است آیین نام ، آن را بدین سبب موم آیین نام نهاده اند، به امتداد ازمنه و تغییر السنه مومیایی گفتند. قول دیگر اینکه مومیائی را وقتی از کان برآرند مانند موم نرم باشد. پس به کثرت استعمال تغییرنام داده مومیایی خواندند. ( یادداشت مؤلف ). اما ا...
