معانی کلمه : مهربان سوز
لغت نامه دهخدا
مهربان سوز. [ م ِ ] ( نف مرکب ) سوزنده عاشق. که موجب سوز و گداز عاشق شود. که محب را به سوز و گداز افکند :
هریک از چهره عالم افروزی
مهرسازی و مهربان سوزی.
هریک از چهره عالم افروزی
مهرسازی و مهربان سوزی.
فرهنگ فارسی
سوزنده عاشق که موجب سوز و گداز عاشق شود .
