تلفظ بین المللی : /mˌanɡuːlˈeːdɑr ۲/ تلفظ : [m,angu:l'e:dAR ۲]
فرهنگ فارسی
گونه‌ای ابر که در آن هر واحد ابر دارای دستۀ کوچک مومانندی با نمای کومه‌ای است که قسمت تحتانی آن کم‌وبیش پاره‌پاره و اغلب همراه با ابر فرعی میلابی است؛ این اصطلاح غالباً همراه با ابرهای پرسا و پرساکومه‌ای و فرازکومه‌ای می‌آید
