تلفظ بین المللی : /manˈɑvelˌeː/ تلفظ : [man'Avel,e:]
لغت نامه دهخدا
مناولة. [ م ُ وَل َ ] (ع مص ) چیزی فرا کسی دادن . (تاج المصادر بیهقی ). عطا دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عطا دادن . بخشش کردن . (از ناظم الاطباء). چیزی به کسی دادن یا دست به سوی کسی درازکنان چیزی به او دادن . (از اقرب الموارد). || آن است که شیخ ، کتاب مورد سماع رابه دست خویش به کسی دهد و گوید تو از جانب من اجازه ٔ روایت مندرجات آن را داری و تنها به دادن کتاب کفایت نکند. (از تعریفات جرجانی ). ...
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) عطا کردن عطا بخشیدن . ۲ - ( اسم ) عطا بخشش .
دانشنامه عمومی
یعنی کتابی را از کسی گرفتن و از آن کتاب نقل کردن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مناوله، از اصطلاحات علم حدیث بوده و به این معناست که شیخ کتاب حدیثی را در اختیار راوی قرار دهد.گفته اند: این شیوه از سنت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) برگرفته است. زیرا آن حضرت نوشته ای را به فرمانده یکی از سریه ها داد و فرمود: آن را نمی خوانی تا به فلان منطقه برسی، او وقتی به آن منطقه رسید نامه را گشود و برای مردم خواند. گروهی از علمای درایه؛ هم چون خطیب بغدادی مناوله را از اقسام ا...
