تلفظ بین المللی : /mˈelk ˈɑrˈɑje/ تلفظ : [m'elk 'AR'Aje]
لغت نامه دهخدا
ملک آرای . [ م ُ ] (نف مرکب ) ملک آرا. کسی که آرایش می کند و مرتب می کند مملکت را. (ناظم الاطباء). که موجب نظم و رونق مملکت است : به شمشیر از جهان برداشت نام خسروان یکسرنماند از بیم آن شمشیرملک آرای گیتی بان . فرخی .همه ترکستان بگرفت و به خانه بنشست به شرف روزفزون و به هنر ملک آرای . فرخی .رای ملک آرایت این معنی در این فکرت بدیدقوت خویش آشکارا کرد و ضعف من نهان .عثمان مختاری (دیوان چ همایی ص 471)....
