تلفظ بین المللی : /mˌaq1tuːʔˈeː/ تلفظ : [m,aq1tu:?'e:]
لغت نامه دهخدا
مقطوعه . [ م َ ع َ / ع ِ ] (از ع ، ص ) قطع شده و بریده شده و مقطوع . (ناظم الاطباء).
( مقطوعة ) مقطوعة. [ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث مقطوع. ج ، مقطوعات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مقطوع شود. || قطعه ( شعر ). ج ، مقطوعات : ملح من مقطوعاته فی کل فن قال :یا حبذاالکأس من یدی قمریخطر فی معرض من الشفق بدا و ...
فرهنگ فارسی
قطع شده و بریده شده و مقطوع .
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مَقْطُوعَةٍ: قطع شده ریشه کلمه: قطع (۳۶ بار)
