تلفظ بین المللی : /maq1rˈuːri/ تلفظ : [maq1R'u:Ri]
لغت نامه دهخدا
مغروری. [ م َ ]( حامص ) خودپسندی. گستاخی و خودبینی. تکبر و نخوت. ( از ناظم الاطباء ). مغرور بودن. برتنی. مقابل افتادگی و فروتنی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : ز مغروری کلاه از سر شود دورمبادا کس به زور خویش مغرور.نظامی.ز مغروری که در سر ناز گیردمراعات از رعیت بازگیرد.نظامی.حافظ افتادگی از دست مده زآنکه حسودعرض و مال و دل و دین ، در سر مغروری کرد.حافظ.و رجوع به مغرور شود....
فرهنگ فارسی
۱ - فریفتگی . ۲ - تکبر غرور . ماخوذ از تازی خود پسندی و گستاخی و خود بینی و تکبر و نخوت .
