[ویکی فقه] لفظ شامل همه افراد طبیعت به کمک مقدمات حکمت را مطلق شمولی گویند.مطلق شمولی، در جایی است که لفظ بر مفهومی دلالت می کند که آن مفهوم به طور مستوعب، تمام افراد طبیعت را به کمک مقدمات حکمت به طور جداگانه و مستقل در بر می گیرد؛ برای مثال، عبارت: «لاتکرم الفاسق»، حکم شامل تمام افراد فاسق می شود.فرق بین عام و مطلقفرق بین عام و مطلق شمولی این است که عموم عام، از دلیل لفظی به دست می آید، مانند: «...