مطبخی. [ م َ ب َ ] ( ص نسبی ) منسوب به مطبخ. آنچه مربوط به آشپزخانه باشد. || باورچی. ( غیاث ). آنکه طعام پزد. ( آنندراج ). این انتساب طباخی است و عمل آن را افاده می کند. ( از الانساب سمعانی ). طباخ. خوالیگر. آشپز. خوراک پز. دیگ پز. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). منسوب به مطبخ. آشپز و باورچی و طباخ و پزنده طعام و مباشر مطبخ و سررشته دار و محرر مطبخ. ( ناظم الاطباء ) : سه مطبخی و هزار دینار و بیست ه...
فرهنگ عمید
۱. آشپز. ۲. آن که در آشپزخانه کار می کند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) منسوب به مطبخ : ۱ - آنچه مربوط به مطبخ باشد : حوایج مطبخی . ۲ - کسی که در آشپزخانه کار کند آشپز : دستت چو نمیرسد به بی بی دریاب کنیز مطبخی را . ( امثال و حکم دهخدا )
