تلفظ بین المللی : /mastˈuːhaʃ/ تلفظ : [mast'u:haS]
لغت نامه دهخدا
مستوحش. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) وحشت جوینده. ( غیاث ) ( آنندراج ). وحشت یابنده. خلاف مستأنس. ( از اقرب الموارد ). اندوهگین. ( آنندراج ).آزرده. ( زمخشری ) : گفت دانم که مستوحش آورده ای پیغام ایشان بشنو و بیا با من بگوی. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 677 ). گفت چنین می نماید که خوارزمشاه مستوحش رفته است. گفتم زندگانی خداوند دراز باد به چه سبب و نه همانا که مستوحش رفته باشد که مردی سخت بخردو فرمانبردار است...
فرهنگ عمید
۱. وحشت دارنده. ۲. دلتنگ و آزرده از کسی. ۳. وحشتناک.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - وحشت دارنده ترسنده جمع : مستوحشین . ۲ - وحشتناک : زن بترسید و بگریخت و بر در کوچه قومی را گفت که از فلان خانه نال. منکر مستوحش شنیدم .
