معنی کلمه : مرکنه
لغت نامه دهخدا
مرکنة. [ م ُ رَک ْ ک َ ن َ ] (ع ص ) تأنیث مرکن که نعت مفعولی است از مصدر ترکین . رجوع به مرکن و ترکین شود. || ناقة مرکنةالضرع ؛ ماده شتر برآمده پستان و درازپستان . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلماتور
مرکنة. [ م ُ رَک ْ ک َ ن َ ] (ع ص ) تأنیث مرکن که نعت مفعولی است از مصدر ترکین . رجوع به مرکن و ترکین شود. || ناقة مرکنةالضرع ؛ ماده شتر برآمده پستان و درازپستان . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).