تلفظ بین المللی : /mardˈɑfakˌan/ تلفظ : [maRd'Afak,an]
لغت نامه دهخدا
مردافکن. [ م َ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) که مرد را به زمین افکند. که مرد را به خاک اندازد : رایضان کرگان به زین آرندگر چه توسن بوند و مردافکن.فرخی ( دیوان ص 324 ). || پهلوان قوی پنجه دلیر که مردان را در نبرد شکست دهد : تژاوم بود نام و مردافکنم سر شیر جنگی ز تن برکنم.فردوسی.پسندآمد و گفت اینت سپاه سواران مردافکن و رزمخواه.فردوسی.ز درگاه کاموس برخاست غوکه او بود مردافکن و پیشرو.فردوسی ( شاهنامه ج 2 ص 821...
فرهنگ عمید
آن که مردان قوی را بر زمین می زند، قوی، پرزور.
دانشنامه عمومی
مردافکن فیلمی به کارگردانی رضا صفایی و نویسندگی حبیب اله کسمایی ساختهٔ سال ۱۳۵۰ است. ایرج رستمی شهین علی میری هایک ناتاشا محسن آراسته نوشین حسن رضایی
اسم: مردافکن (پسر) (فارسی) (تلفظ: mard afkan) (فارسی: مَردافکن) (انگلیسی: mard afkan) معنی: قوی و زورمند، نام یکی از بزرگان ایران، آن که مردان را به زمین می زند و شکست می دهد
