متبصر. [ م ُ ت َ ب َص ْ ص ِ ] ( ع ص ) شناسا و نیک نگرنده وتأمل کننده. ( آنندراج ). بصیر و دانا و دقیق. ج ، متبصرین. ( فرهنگ فارسی معین ). کسی که از روی آگاهی و بصیرت اندیشه می کند. و هوشمند و باتدبیر و با بصیرت. ( ناظم الاطباء ). || آن که طلب ماه نو می کند تا ببیند آنرا. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تبصر شود.
