مبایعت . [ م ُ ی َ ع َ ] (ع اِمص ) (از: مبایعة» عربی ) مبایعه . بیعت کردن : طبقات مردم از صدق یقین و خلوص اعتقاد دست به مبایعت او یازیدند و به امامت او تبرک جستند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 307). و رجوع به معنی دوم ماده ٔ بعد شود.
مبای...
فرهنگ عمید
۱. با هم خریدوفروش کردن. ۲. بیعت کردن.
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) خرید و فروش کردن . ۲ - بیعت کردن . ۳ - ( اسم ) خرید و فروش . ۴ - بیعت . بیعت کردن