مانِستان به معنی اقامتگاه و محل ماندن، مرکز عبادت پیروان دین مانی، چراکه برگزیدگان مانوی در آنجا بسط می نشسته اند.
مانِستان اصطلاحی در دین مانوی است که به مرکز عبادت و نیایش گاه های آنان اطلاق می شده است. واژهٔ مانستان از ترکیب «مان» (ریشهٔ ماندن) و «ستان» (محل و جا) تشکیل شده و روی هم رفته معنی «اقامت گاه» می دهد، چراکه برگزیدگان مانوی در آن جا بست می نشسته اند. در دوره ساسانی مانستان های ز...