تلفظ بین المللی : /mˈɑdratʃˈɑh/ تلفظ : [m'AdRatS'Ah]
لغت نامه دهخدا
مادرچاه. [ دَ ] ( اِ مرکب ) اولین چاه قنات یعنی دورترین چاه از آب نما. چاه اصلی قنات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). چاهی که از چاههای دیگر به منبع قنات نزدیک تر است. ( از فرهنگ فارسی معین ).
دانشنامه آزاد فارسی
آخرین حلقۀ چاه در مسیر چاه های یک قنات که در آبْدِه یا دورترین منطقه نسبت به آب نما واقع است. مادرچاه، عمیق ترین میلۀ قنات و از چاه های دیگر به منبع نزدیک تر است.
( اسم ) چاهی که بیش از چاههای دیگر بمنبع قنات نزدیکتر است .
دانشنامه عمومی
مادر چاه به اولین چاه قنات یعنی دورترین چاه از مظهر قنات مادر چاه گفته می شود. قسمت انتهایی قنات، پیشکار قنات نامیده می شود که در آخرین قسمت آن، مادر چاه قنات قرار گرفته است.جهت احداث قنات در پای کوه ها و در دامنه های باشیب مناسب معمولاً از مظهر آن که همان سطح زمین خشک است، شروع و به مناطق آبده و مادر چاه، ختم می شود. در ابتدای کار دهانه قنات یا هرنج که خشک است و پس از آن اولین چاه ها یا میله ها، ...
