تلفظ بین المللی : /lˌabataʃˈaneː/ تلفظ : [l,abataS'ane:]
لغت نامه دهخدا
لب تشنه. [ ل َ ت َ / ت ِ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) عطشان : خاک لب تشنه خون است و ز سرچشمه دل آب آتش زده چون چاه سقر بگشایید.خاقانی.مانم بخاک کم بها لب تشنه آب وفاکز جرعه هیچ آشنا آلوده دامان نیستم.خاقانی.لب تشنه ترم ز سگ گزیده از دست کس آب چون ستانم.خاقانی.زین بحر بصیرت بین بی شربت ازو مگذرکز شط چنین بحری لب تشنه شدن نتوان.خاقانی.نوح که لب تشنه بحیوان رسیدچشمه غلط کرد به طوفان رسید.نظامی.- شاه لب تشن...
فرهنگ عمید
آن که تشنه است.
فرهنگ فارسی
آنکه تشنه است عطشان : روزی ماری اژدها پیکر ... از صحرای شورستان لب تشنه و جگرتافته بطلب آبشخوردر آن باغ آمد .
