معانی کلمه : فتنه افکندن

فتنه افکندن. [ ف ِ ن َ / ن ِ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آشوب برپا کردن و خلاف انگیختن در چیزی یا میان کسان :
گفت اینک اندر آن کارم شها
کافکنم در دین عیسی فتنه ها.در میانْشان فتنه و شور افکنم
کاهنان خیره شوند اندر فنم.رجوع به فتنه شود.

بر پا کردن آشوب خلاف انگیختن .