تلفظ بین المللی : /q1ˈorɑb ˈaːbq1aʔ/ تلفظ : [q1'oRAb 'a:bq1a?]
لغت نامه دهخدا
غراب ابقع. [ غ ُ ب ِ اَ ق َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کلاغ پیسه. غراب البین. ( اقرب الموارد ). فاجع. جوهری گوید: غراب ابقع همان است که دارای سفیدی و سیاهی است و آن را غراب البین نیز نامند. صاحب مجالسه گوید: وجه تسمیه وی به این نام آن است که وقتی نوح ( ع ) وی را فرستاد تا به آب نگاه کند، رفت و برنگشت . ابن قتیبه گوید آن را به همین علت فاسق دانند، و اعور نیز گویند یا به جهت اینکه یک چشم خود را به ع...
