غبب. [ غ َ ب َ ] ( ع اِ ) گوشت زیر زنخ. غبغب. ( برهان ). آن پوست که آویخته بود زیر گلو. ( دهار ). گوشت آویخته زیر ذقن و آن را طوق گلو نیز گویند و آن از لوازم حسن است. ( غیاث ) ( آنندراج ).گوشتی که زیر گلوی خروس و گاو فربه آویخته است. طوق زیر گلوی خروس و گاو و مردم. ( منتهی الارب ). در خراسان از آن خروس را «لار...
فرهنگ عمید
۱. غبغب، گوشت زیر زنخ. ۲. تکۀ گوشت آویخته زیر گلوی خروس و گاو.
