تلفظ بین المللی : /aːfq1ˈaseː/ تلفظ : [a:fq1'ase:]
لغت نامه دهخدا
عفقسة. [ ع َ ق َ س َ ] (ع مص ) بد کردن خلق کسی را پس از آنکه نیکو بوده است . (از اقرب الموارد). تباه ساختن و بد کردن . (ناظم الاطباء): ما عَفقَسه ُ؛ چه بدخلق است او بعد آنکه نیکوخوی بود. (منتهی الارب ).
( عفقسة ) عفقسة. [ ع َ ق َ س َ ] ( ع مص ) بد کردن خلق کسی را پس از آنکه نیکو بوده است. ( از اقرب الموارد ). تباه ساختن و بد کردن. ( ناظم الاطباء ): ما عَفق...
