کلماتور
عطریة. [ ع ِ ری ی َ ] (ع ص نسبی ) مؤنث عِطری . خوشبو. ج ، عطریّات . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عطریات شود. || (اِمص ) خوشبویی : و له رائحة فیها عطریة. (ابن البیطار).
(تلفظ: a(e)triye) (عربی) (عطر + ایه (پسوند نسبت)) ، منسوب به عطر ؛ معطر ، خوشبو .