تلفظ بین المللی : /ˈeʃveː xˈordan/ تلفظ : ['eSve: x'oRdan]
لغت نامه دهخدا
عشوه خوردن. [ ع ِش ْ وَ / وِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) فریب خوردن.گول خوردن : حمدونه این عشوه ها چون شکر بخورد و بر آب کار سوی ماهی رفت. ( سندبادنامه ص 48 ).کسی را بود کیمیا در نوردکه او عشوه کیمیاگر نخورد.نظامی.گر صادقی تو عشوه از آن قرص ِ خور مخورور مرد رهروی دم ازین ره دگر مزن.بدر چاچی ( از آنندراج )....
