معانی کلمه : طاعت ور

طاعتور. [ ع َ وَ ] ( ص مرکب ) آن که فرمانبری پیشه دارد :
به دست همت طاعتوران رها کردم
در اولین قدم اسباب خلد و حور و قصور.

طاعت پیشه، مطیع، فرمان بردار.

( ~ . وَ ) [ ع - فا. ] (ص مر. )فرمانبردار.