(عَ ) [ ع . طاعة ] ۱ - (مص م . ) فرمانبرداری کردن .۲ - عبادت کردن .۳ - (اِمص . ) فرمانبرداری . ۴ - عبادت .
فرهنگ فارسی
اطاعت کردن، فرمان بردن، فرمانبرداری کردن، فرمانبرداری، بندگی، عبادت ۱ - ( مصدر ) فرمانبرداری کردن اطاعت کردن . ۲ - عبادت کردن . ۳ - ( اسم ) فرمانبرداری اطاعت . ۴ - عبادت . یا طاعت بهایی . طاعات و عباداتی که به منظور مزد و ثواب به جا آورده شود و آن در نظر صوفی شرک است صوفی باید طاعت برای خدا کند نه یافتن بهشت و امثال آن . بندگی فرمانبردن فرمانبرداری