ضبح . [ ض َ ] (ع اِ) رفتاری است اسب را و آن فوق تقریب است . || آواز دَم اسب که از جوف آن برآید وقت دویدن . (منتهی الارب ). بانگ نفس اسب چون بدود. (مهذب الاسماء).
ضبح . [ ض َ ] (اِخ ) آنجای از عرفات که ...
فرهنگ فارسی
موضعی است در عرفات که دسته اول واقفان عرفات نخست آنجا را تخلیه کنند و روند. ضباح ٠ بر آوردن و شنوانیدن اسپان آواز خود را در دویدن ٠ یا پویه دویدن اسپان ٠ یا از حال بگردانیدن آتش و آفتاب چیزی را ٠
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی ذِبْحٍ: سربریدنمعنی ذُبِحَ: سربریده شده - ذبح شدهمعنی ضَبْحاً: درحال نفس نفس زدن (ضبح به معنای صوتی است که از نفس نفس زدن اسبان در حین دویدن شنیده میشود )تکرار در قرآن: ۱(بار)wikialkb: ریشه_ضبح...
