صفا داشتن. [ص َ ت َ] ( مص مرکب ) مهربانی داشتن. اخلاص داشتن. صمیمی بودن :
چرا با دل من صفایی ندارد
اگر درد امشب بلایی ندارد.
صائب ( از آنندراج ).
|| جلا داشتن. شفاف بودن. روشنی داشتن :
شوم گر خاک ره درگرد من رو می توان دیدن
ز بس آب و گلم بر یاد رخساری صفا دارد.
ملاقاسم معتمدی ( از آنندراج ).
