در زبانشناسی زایشی صرف توزیعی چارچوبی نظری است که در سال ۱۹۹۳ توسط موریس هله و الک مرنتز معرفی شده است. ادعای اصلی صرف توزیعی این است که هیچ تمایزی میان ساخت کلمات و جملات جملات وجودندارد. نحو تنها موتور زایای ای است که تناظرهای صورت-معنا را شکل می دهد؛ چه گروه های پیچیده و چه واژه های پیچیده. این رویکرد مفهوم سنتی واژگان را به عنوان واحدی که در آن واژه های مشتق شکل گرفته و تناظرهای صورت-معنای منح...