معانی کلمه : شکرینه

تلفظ بین المللی : /ʃˌekarˈineː/ تلفظ :‌ [S,ekaR'ine:]

لغت نامه دهخدا

شکرینه. [ ش َ ک َ ن ِ یا ن َ ] ( ص نسبی ، اِ ) منسوب به شکر. شکرین. شکری. شیرین. ( یادداشت مؤلف ). || نوعی از حلوای شکر که به تازی ناطف گویند. ( از انجمن آرا ) ( از برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ناطف. قباط. قبیط. قبیطاء. قبیطی. شکرینه که حلواییست. ( منتهی الارب ) ( یادداشت مؤلف ). ناطف. قبیطی. ( اقرب الموارد ). ابوالقوام. شکرینج. ( یادداشت مؤلف ) : شکرینه ، که از شکر فایق کنندمعتدل باشد...

فرهنگ فارسی

۱ - ( صفت ) شکرین . ۲ - شیرین . ۳ - ( اسم ) نوعی حلوا .

کلمات مرتبط

شرینه
شکرانه
شکرین
شکریه
شیرینه
شیرینه باف
کانی شیرینه
شکریزه
شکینه

معانی کلمه : شکرینه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات