شهنامه. [ ش َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) مخفف شاهنامه. نامه شاهان. کتابی که در آن اعمال و افعال و کارنامه ٔشاهان نوشته شود. رجوع به شاهنامه شود : شهی کو بترسد ز درویش بودبه شهنامه اورا نشاید ستود.فردوسی ( طبق نسخه ای که در حدود 850 هَ. ق. کتابت شده است ).چندگویند ز شهنامه سخنهای دروغ چند خوانند هنرهای فلان و بهمان.عنصری.اینکه در شه نامه ها بنوشته اندرستم و روئینه تن اسفندیارتا بدانند این خداوندان ملک...
