شاغرة. [ غ ِ رَ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). قال ابن درید: شاغرة موضع. (معجم البلدان ).
شاغرة. [ غ ِ رَ ] (ع ص ) تأنیث شاغر: ارض شاغرة؛ زمین خالی از مانع و نگاهبان . (منتهی الارب ). بلدة شاغرة برجلها؛ ای لم تمنع من غارة احد لخلوها. (اقرب الموارد). || ارض شاغرة؛ زمین فراخ . (منتهی الارب ).