شاخ هفت بیخ. [ خ ِ هََ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از هفت فلک. ( هفت پیکر نظامی گنجوی حاشیه ص 45 ) : از سر این شاخ هفت بیخ بزن وز سم این نعل چارمیخ بکن.نظامی ( هفت پیکر ).مرحوم وحید دستگردی در معنی این بیت آورده است : «بهیمی سم آز و شهوات را از پای خود بکن و از سفالین خم فلک الافلاک تا سر بدر کنی شاخ هفت بیخ هفت فلک را از سر خود دور ساز و نعل زمین که بچارمیخ چهار عنصر بر سم تو کوبیده شده بدور...
